Czy można za dnia formować glinę, a następnego uprawiać ziemię, i wciąż nazywać to tym samym rzemiosłem? Uważam, że tak.
Pełniąc w przeszłości funkcję prezesa stowarzyszenia Usamborgia, łączę artystyczne doświadczenie zakorzenione w tradycyjnej ceramice z praktycznym, codziennym życiem w rolnictwie, z łatwością poruszając się między tymi dwoma światami na Sycylii.
Ceramika to moja pasja na całe życie. Ręczne formowanie i dekorowanie gliny, często czerpiące z tradycyjnych form i figur, niesie w sobie charakter lokalnego rzemiosła. Z drugiej strony, rolnictwo w równym stopniu ukształtowało moje życie, dając mi bliską, codzienną relację z ziemią. Postrzegam te dwie dziedziny jako nierozerwalnie ze sobą połączone: obie wymagają cierpliwości, troski i uważnego oka na to, co w danym momencie oferuje materiał oraz pora roku.
Zależy mi na pielęgnowaniu tradycyjnego rzemiosła i wiejskiej wiedzy, aby przekazywać je młodszym pokoleniom. Cenię wspólnotę, pracę własnych rąk i ideę, że sztuka oraz ziemia to nie są dwa odrębne światy, lecz część tego samego dziedzictwa, które warto chronić.
Tego, co kształtują dłonie, ziemia nauczyła już wcześniej.
Dobry start, czyli co zrobić, żeby dobrze zacząć
O potencjale, motywacji i marce osobistej
O tym jak wyceniać swoją pracę
O tym, że nie wszyscy będą cię lubić
Jak złapać równowagę w multibranżowym środowisku
Myśl projektowo, czyli Design Thinking
